Alinea 27 Raad van State 20 september 2006

2.6. Appellanten betogen tevergeefs dat de voorzieningenrechter ten onrechte heeft geoordeeld dat het college zijn oordeel dat het bouwplan niet in strijd is met redelijke eisen van welstand onvoldoende heeft gemotiveerd. Het college heeft dat oordeel gebaseerd op het advies van de in de gemeente als welstandscommissie aangewezen stichting Libau welstands- en monumentenzorg Groningen van 8 juni 2004, dat nader is onderbouwd bij brief van 15 november 2004. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in de uitspraak van 21 oktober 1996 inzake no. H01960122, AB 1997/6, mag het college, hoewel het niet aan het welstandsadvies is gebonden en zelf verantwoordelijk is voor de beslissing, aan dat advies in beginsel doorslaggevende betekenis toekennen. Het volgen van een welstandsadvies behoeft in de regel bovendien geen nadere toelichting, tenzij een tegenadvies is overgelegd van een andere deskundig te achten persoon of instantie. De voorzieningenrechter heeft terecht geoordeeld dat het college bij de beslissing op bezwaar ten onrechte niet is ingegaan op het door [wederpartijen] overgelegde tegenadvies van Timmer BNA B.V., Architecten en Adviseurs van 22 november 2004. De omstandigheid dat de welstandscommissie in andere gevallen heeft aangegeven dat het in die gevallen uitgebrachte tegenadvies slechts een weergave vormt van een andere opvatting omtrent redelijke eisen van welstand, kan niet worden aangemerkt als een deugdelijke motivering van de beslissing van het college om vast te houden aan zijn standpunt omtrent welstand.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/151a8ea2c4ae0255b2e1f6b18c798cd2fd0d426a9d8cc495525dc0579f4df02a | shasum -a 256