Alinea 42 Raad van State 14 februari 2007

2.5. Appellante betoogt, samengevat weergegeven, dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat sprake is van een arbeidsongeval in de zin van artikel 1, derde lid, aanhef en onder i, van de Arbowet en van gevaar in de zin van artikel 7.7 van het Arbobesluit. Hiertoe stelt appellante dat de aandrijfas van de transportband zodanig is gesitueerd dat werknemers bij het uitvoeren van de dagelijkse werkzaamheden geen gevaar te duchten hebben. Zowel tijdens het eerste incident als tijdens de nabootsing daarvan hebben de werknemers volgens appellante roekeloos gehandeld door hun hand in de transportband te steken, hetgeen is verboden en niet tot de dagelijkse werkzaamheden behoort. Ook is geen sprake van een reflexhandeling verricht tijdens de normale werkzaamheden. Het voorval is betrokkenen volgens appellante dus niet overkomen in verband met het verrichten van arbeid. Verder heeft de Arbeidsinspectie in 2000 bij het bedrijf een onderzoek ingesteld dat onder meer gericht was op machineveiligheid. Indertijd werd in het bedrijf al met de transportband gewerkt. Er is toen echter geen aanleiding gezien om appellante ter zake van de transportband te waarschuwen. Appellante mocht er derhalve op vertrouwen dat bij deze band geen gevaarlijke situatie zou ontstaan bij uitvoering van de normale werkzaamheden. Onder deze omstandigheden heeft de staatssecretaris ten onrechte, zonder waarschuwing vooraf, een boete opgelegd, aldus appellante.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6a889e56d12cb0015e5efc10e785241c6df9925fc75f4409c56311f4ccf4ba97 | shasum -a 256