Alinea 44 Raad van State 11 april 2007

2.4.2. Appellant betoogt terecht dat het door een overheidsorgaan bewaren, gebruiken en niet aan de betrokken persoon openbaar maken van gegevens die diens privéleven betreffen, zoals hier aan de orde, een inmenging oplevert in het recht op respect voor het privéleven als bedoeld in artikel 8, tweede lid, van het EVRM. Deze inmenging vindt echter, gelet op het bepaalde in artikel 53, eerste lid, en 55, eerste en vierde lid, van de WIV, steun in de wet. Met in acht nemen van de beoordelingsmarge waarover de verdragsstaten in dit verband beschikken, is de Afdeling van oordeel dat deze inmenging noodzakelijk mocht worden geacht in een democratische samenleving, nu hiervoor een dringende maatschappelijke noodzaak is aangewezen en de gevolgen van de inmenging niet onevenredig zijn ten opzichte van dat, onder 2.4.1. geschetste, doel. Daarbij is van belang dat aan het vereiste van een adequate en effectieve waarborg tegen misbruik van het opslaan en gebruik van niet voor de betrokkene toegankelijke gegevens, gesteld door het EHRM onder meer in het arrest van 26 maart 1987, Leander tegen Zweden, no. 9248/81, is voldaan. De WIV voorziet immers in de mogelijkheid tot kennisneming van persoonsgegevens en andere gegevens, tegen ter zake door de Minister genomen beslissingen staat beroep op de rechter open en de procedure neergelegd in artikel 87, eerste lid, van de WIV in verbinding met artikel 8:29 van de Awb verzekert de effectiviteit van de rechterlijke controle. Dat laatste vindt bevestiging in de - ook door appellant aangehaalde - beslissing van het EHRM van 5 april 2002, Brinks tegen Nederland, no. 9940/04.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0412401ec53a0a30f13bcb7325667ffb9a330db4c1fa3c7f8bdc153b456d4590 | shasum -a 256