Alinea 529 Raad van State 30 mei 2007

2.34.4. De hiervoor onder 2.34.2.3 en 2.34.2.4 omschreven uitgangspunten voor de begrenzing van verwevingsgebieden en landbouwontwikkelingsgebieden zijn niet onredelijk. Overeenkomstig deze uitgangspunten hebben verweerders bezien of het betreffende gebied dient te worden aangewezen als verwevingsgebied of als landbouwontwikkelingsgebied. Verweerders gaan er blijkens de stukken, waaronder de spelregels begrenzen integrale zonering, van uit dat gebieden die niet eerst als verplicht extensiverings- of verwevingsgebied zijn aangewezen of bij nadere afweging extensiveringsgebied zijn alsmede gebieden die niet geschikt zijn om als landbouwontwikkelingsgebied aan te wijzen, moeten worden aangewezen als verwevingsgebied. Blijkens de stukken en het ter zitting verhandelde is er in het onderhavige gebied sprake van een grote mate van verwevenheid aan functies, hoofdzakelijk bestaande uit een woonfunctie (verspreid liggende burgerwoningen) en agrarische activiteiten. De in het betreffende gebied gevestigde intensieve veehouderijen liggen blijkens het deskundigenbericht op relatief korte afstand van stankgevoelige objecten. Gelet hierop alsmede gezien het aantal intensieve veehouderijen in het betreffende gebied, hebben verweerders naar het oordeel van de Afdeling, mede in het licht van het op grond van artikel 1 van de Rwc in verwevingsgebieden na te streven evenwicht tussen de functies landbouw, wonen en natuur, in redelijkheid het onderhavige gebied in overeenstemming met de uitgangspunten kunnen aanwijzen als verwevingsgebied. In hetgeen appellant op dit punt heeft aangevoerd, ziet de Afdeling geen aanleiding voor een ander oordeel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc3db73759646fe8448c157f37e9e88fa4937bfb0ec53aec65ad00e1ad5e5612 | shasum -a 256