Alinea 40 Raad van State 23 september 2009

2.6.1. De Afdeling stelt voorop dat de besluiten tot intrekking van de exploitatievergunning en DHW-vergunning inmengingen zijn in het recht van [appellant] op het ongestoord genot van zijn eigendom, als bedoeld in artikel 1 van het Protocol bij het EVRM, te weten de uitoefening van zijn bedrijf en de daarmee gepaard gaande economische belangen, aangezien dit gebruik door de besluiten tot intrekking wordt beperkt. In dit geval is derhalve sprake van regulering van gebruik van eigendom en niet, zoals [appellant] stelt, ontneming van eigendom. De rechtbank heeft met juistheid overwogen dat de inmenging is voorzien bij wet. Artikel 2.3.1.9, eerste lid, aanhef en onder b, van de APV en artikel 31, eerste lid, aanhef en onder d, van de DHW zijn weliswaar algemeen geformuleerd, doch een exploitant van een horeca-inrichting kan op grond van deze bepalingen redelijkerwijs voorzien dat de exploitatievergunning en de DHW-vergunning worden ingetrokken, indien de openbare orde ernstig wordt verstoord doordat de horeca-inrichting in verband wordt gebracht met aanwezigheid en handel in harddrugs. Daarbij geldt dat de exploitant in beginsel verantwoordelijk is voor hetgeen in zijn horeca-inrichting gebeurt. Anders dan [appellant] stelt, is de regulering van zijn eigendom derhalve bij wet voorzien. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat het intrekken van de exploitatievergunning en de DHW-vergunning gerechtvaardigd is ter bescherming van het algemeen belang. De rechtbank heeft op goede gronden geoordeeld dat geen grond bestaat voor het oordeel dat geen "fair balance" bestaat tussen de belangen gediend met de besluiten van de burgemeester en het college en de nadelige gevolgen daarvan voor [appellant]. De rechtbank heeft verder terecht overwogen dat niet gebleken is dat [appellant] zonder financiële compensatie een onevenredig zware last zou dragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b45da0f3e99329438be513f3659c44d9c2eceb3b78d6a4e4d9461a0cfff3894c | shasum -a 256