Alinea 26 Raad van State 11 februari 2010

2.3.2. Wat betreft het verzoek om schorsing van de in hoger beroep aangevallen uitspraak, overweegt de voorzitter dat ingevolge artikel 5:35, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, zoals dat luidde ten tijde van belang, de bevoegdheid tot invordering van verbeurde bedragen verjaart door verloop van zes maanden na de dag waarop zij zijn verbeurd. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 12 maart 2003 in zaak nr. 200204924/1 ), vindt stuiting van de verjaring plaats door iedere handeling waarbij aanspraak wordt gemaakt op betaling van het verbeurde bedrag, zoals een nota of aanmaning, waarna de termijn van zes maanden opnieuw gaat lopen. Hieruit volgt dat, voor zover voorafgaande aan de schorsing bij de aangevallen uitspraak van 4 december 2009 van het besluit van 20 februari 2009 dwangsommen zijn verbeurd, het college de verjaring daarvan hangende hoger beroep zelf kan stuiten. De voorzitter acht derhalve geen spoedeisend belang aanwezig dat schorsing van de aangevallen uitspraak rechtvaardigt. Daarbij merkt de voorzitter op dat, indien door de uitspraak van de Afdeling op de hoger beroepen van het college en [wederpartij] de bij het besluit van 20 februari 2009 opgelegde last alsdan of op enig moment na de uitspraak zou herleven, eventueel resterende bedragen in geval van overtreding alsnog worden verbeurd voor elke maand of een deel daarvan vanaf het tijdstip dat de last aldus zou herleven, tot het maximum van € 25.000,00 is bereikt. De voorzitter ziet dan ook aanleiding om het verzoek van het college in zoverre af te wijzen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ff4d2bf96025f8352ee27070e96ff3b035fe5d88ec3767a03a6c3f6d93d524b7 | shasum -a 256