Alinea 59 Raad van State 16 maart 2011

2.10. De Stichting Noordzee en de Vogelbescherming kunnen zich op een aantal punten niet vinden in de algemene systematiek die de minister heeft gehanteerd bij de vaststelling van de instandhoudingsdoelstellingen voor het Natura 2000-gebied Noordzeekustzone. Volgens hen is het ambitieniveau van de instandhoudingsdoelstellingen te laag. Hiertoe voeren zij ten eerste aan dat bij de vaststelling van de gebiedsdoelen ten onrechte slechts wordt verwezen naar de landelijke staat van instandhouding van soorten en habitats. In dit verband verwijzen zij naar de in opdracht van de Vogelbescherming door het centrum van wetgevingsvraagstukken van de Universiteit Tilburg opgestelde rapporten "Juridische toets doelensystematiek" van 2 oktober 2006 en "Conceptaanwijzingsbesluiten getoetst" van april 2008. Op grond van deze rapporten betogen de Stichting Noordzee en de Vogelbescherming dat de instandhoudingsdoelstellingen op grond van de tekst van de Vogel- en Habitatrichtlijn en de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (hierna: het Hof) zowel op landelijk niveau als op gebiedsniveau tot een gunstige staat van instandhouding dienen te leiden. Uit de omstandigheid dat het Hof in de jurisprudentie met betrekking tot de aanwijzing en selectie van gebieden zoals het arrest van 23 maart 2006, C-209/04, Commissie/Oostenrijk I, (www.curia.europa.eu), een gebiedgerichte benadering kiest, kan volgens de Stichting Noordzee en de Vogelbescherming worden afgeleid dat eveneens op gebiedsniveau een gunstige staat van instandhouding dient te worden nagestreefd. De Stichting Noordzee wijst in dit verband voorts op het arrest van het Hof van 10 mei 2007, C-508/04, Commissie/Oostenrijk II (www.curia.europa.eu). Volgens haar volgt uit dit arrest dat alle bestanddelen uit het begrip "gunstige staat van instandhouding" in acht dienen te worden genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fab35aa2b2e94f4ba3aceed70822d2cb3412b52c503d2fa70de93f27696750c5 | shasum -a 256