Alinea 28 Raad van State 23 maart 2011

2.3. De rechtbank heeft geoordeeld dat voor het antwoord op de vraag of de burgemeester bevoegd was tot toepassing van bestuursdwang op grond van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet slechts van belang is of is voldaan aan de in dat artikel genoemde criteria. Nu hieraan op 18 februari 2009 was voldaan, was de burgemeester bevoegd om de woning op grond van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet te sluiten. Voorts heeft de rechtbank overwogen dat de burgemeester de sluiting van de woning conform het beleid drie maanden heeft mogen laten duren. Hiertoe heeft zij overwogen dat de door [appellant] aangevoerde omstandigheden niet noopten om van het beleid af te wijken. De burgemeester heeft niet in strijd met artikel 8, eerste lid, van het EVRM gehandeld nu het bevel tot sluiting van de woning weliswaar een inmenging vormt in de persoonlijke levenssfeer van [appellant] maar deze inmenging in dit geval gerechtvaardigd is, aangezien ze is voorzien bij wet en in een democratische samenleving noodzakelijk kan worden geacht ter voorkoming van strafbare feiten dan wel ter bescherming van de rechten en vrijheden van omwonenden van de woning, aldus de rechtbank. Zij is verder van oordeel dat toepassing van bestuursdwang in dit geval als een reparatoire sanctie dient te worden aangemerkt. Ten slotte heeft de rechtbank overwogen dat de burgemeester niet in strijd met artikel 5:24, vierde lid, van de Awb heeft gehandeld, nu hij in het besluit van 24 april 2009 een begunstigingstermijn van een dag heeft gegeven waarbinnen [appellant] zelf tot sluiting van de woning kon overgaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fb53c5db88153c0dcfdb042c0fc620bf98cfc11c391bac8cc30027d223e40fa7 | shasum -a 256