Alinea 39 Raad van State 24 augustus 2011

2.3.1. Niet in geschil is dat de drie parkeervergunningen op code in 1995 terecht aan [appellante] zijn verleend. De grondslag hiervoor was volgens het dagelijks bestuur te vinden in de toen geldende Parkeerverordening 1996 en het Uitwerkingsbesluit Parkeren De Pijp 1996. Deze vergunningen zijn steeds stilzwijgend verlengd voor een periode van zes maanden. Voor het oordeel dat de rechtbank de in 2009 toepasselijke regelgeving verkeerd heeft uitgelegd en heeft miskend dat [appellante] gelet op artikel 11, derde lid, van de Parkeerverordening naast een parkeervergunning op kenteken ook in aanmerking komt voor een parkeervergunning op code, ziet de Afdeling geen grond. Ingevolge artikel 11, vierde lid, van de Parkeerverordening geldt voor bedrijfsvergunningen op code eveneens artikel 10, tweede lid, van die verordening. Dezelfde normering per aantal werknemers is dus ook voor dit type bedrijfsvergunningen van toepassing. De artikelen 10, achtste lid, en 11, derde lid, van de Parkeerverordening tezamen waarborgen dat voor dezelfde werknemers niet beide typen vergunningen kunnen worden verleend. De omstandigheid dat de rechtbank artikel 10, achtste lid, van de Parkeerverordening heeft aangehaald, waar zij doelt op artikel 11, derde lid, van die verordening, maakt dit niet anders. De rechtbank heeft met juistheid geoordeeld dat [appellante] op grond van de Parkeerverordening en het Uitwerkingsbesluit in aanmerking komt voor één parkeervergunning op kenteken dan wel op code.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e73e7513a50b1f4c62f202615642a3c6481c21c94c460a52ad2ec3423029e3bc | shasum -a 256