Alinea 205 Raad van State 9 november 2011

Volgens het akoestisch onderzoek blijft de geluidbelasting op de bedrijfswoningen onder de voorkeursgrenswaarde van 48 dB die ingevolge de artikelen 76 en 82 van de Wet geluidhinder in acht dient te worden genomen. Het plan is derhalve niet in strijd met die bepalingen vastgesteld. Nu de voorkeursgrenswaarde niet wordt overschreden, verplicht de Wet geluidhinder niet tot het treffen van maatregelen zoals het aanbrengen van een geluidscherm. Daar komt bij dat de Afdeling in hetgeen Schreiershoek Recreatie heeft aangevoerd over het geluidscherm bij een nabijgelegen pluimveehouderij geen aanleiding ziet voor het oordeel dat provinciale staten zich ten onrechte op het standpunt hebben gesteld dat de door Schreiershoek Recreatie genoemde situatie niet overeenkomt met de thans aan de orde zijnde situatie. Provinciale staten hebben immers gesteld dat het scherm bij de pluimveehouderij geen geluidscherm is, maar een reeds bestaand scherm met een andere functie. Niet aannemelijk is gemaakt dat dit onjuist is. De artikelen 76 en 82 van de Wet geluidhinder zijn niet van toepassing op de recreatiewoningen op het terrein. Desondanks is de geluidbelasting op die recreatiewoningen onderzocht. Uit het akoestisch rapport blijkt dat deze eveneens lager is dan 48 dB. Uit het akoestisch rapport blijkt verder dat de geluidbelasting op het recreatieterrein afneemt ten opzichte van de huidige situatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/12baa949d94b800979f3da772b625b1e5fc9a4c46f21fcd011fbb5cbad285da3 | shasum -a 256