Alinea 138 Raad van State 7 december 2011

2.12.3. In het stelsel van de Wet ruimtelijke ordening is een bestemmingsplan bij uitstek het ruimtelijke instrument waarin de wenselijke toekomstige ontwikkeling van een gebied wordt neergelegd en is deze kaderstellend voor verdere ruimtelijke besluitvorming. Er bestaat aanleiding nieuwe ontwikkelingen, zoals een gevraagde uitbreiding van het bouwvlak, op te nemen als ten tijde van de vaststelling van het plan een redelijke mate van zekerheid bestaat over de ruimtelijke en milieuhygiënische gevolgen daarvan. Nu de vaststelling van een bestemmingsplan in dit geval een ambtshalve te nemen besluit betreft, rust de onderzoeksplicht ingevolge artikel 3:2 van de Awb primair op het gemeentebestuur. De raad heeft zich in dit geval ten onrechte op het standpunt gesteld dat het aan Aldo B.V. was om tegenover de raad aannemelijk te maken dat de door haar gewenste uitbreiding ruimtelijk aanvaardbaar is en niet aan de raad om dat te onderzoeken. Hiertoe wordt overwogen dat in de "Inspraaknota voorontwerp bestemmingsplan Buitengebied Dongen" van het college van burgemeester en wethouders is geconcludeerd dat sprake is van een concreet bouwvoornemen en dat aan het verzoek tot uitbreiding tegemoet kan worden gekomen. Ook de raad heeft aangegeven niet onwelwillend tegenover de uitbreidingsplannen van Aldo B.V. te staan en heeft ook voor dit perceel een wijzigingsbevoegdheid opgenomen in artikel 3, lid 3.7.7, van de planregels voor een vergroting van het bouwvlak. Daarnaast ligt het perceel in een doorgroeigebied voor glastuinbouw. In dit geval is uit de stukken en het verhandelde ter zitting niet duidelijk geworden waarom door de raad bij de vaststelling van het plan geen inhoudelijke beslissing kon worden genomen over het al dan niet het opnemen van een groter bouwblok bij recht ten behoeve van een uitbreiding van het glastuinbouwbedrijf van Aldo B.V.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cabe85f8c88ad46ad0eb7d609e80e0360cec4962f3faf2365ec1359d3fcd0952 | shasum -a 256