Alinea 60 Raad van State 21 december 2011

De Afdeling stelt in dit geval voorop dat het enkele feit dat de drie hiervoor genoemde kadastrale percelen alle in eigendom zijn bij vergunninghouders, niet betekent dat deze reeds daarom als één bouwperceel kunnen worden aangemerkt. Blijkens de stukken en het verhandelde ter zitting is een gedeelte van het kadastrale perceel [....] in gebruik bij een kinderdagverblijf. Daartoe is op het perceel een bijbehorend bouwwerk aanwezig. Daarnaast is op dit perceel een bijbehorend bouwwerk aanwezig dat als carport in gebruik is bij de achterbuurman van vergunninghouders. Nu het kadastrale perceel [....] gedeeltelijk ten behoeve van een kinderdagverblijf wordt gebruikt en daarop bijgebouwen aanwezig zijn die niet behoren bij de woning van vergunninghouders en niet door hen worden gebruikt, heeft het college niet aannemelijk gemaakt dat er sprake is van bij elkaar behorende bebouwing en dat er ruimtelijke samenhang bestaat tussen de drie kadastrale percelen. Aldus heeft de rechtbank niet onderkend dat het college onvoldoende heeft gemotiveerd dat de drie percelen tezamen als één bouwperceel dienen te worden aangemerkt bij het bepalen van de te bebouwen oppervlakte buiten het bouwvlak als bedoeld in artikel 7, vijfde lid, onder e, van de planvoorschriften, zodat het college het besluit op bezwaar in zoverre in strijd met artikel 7:12 van de Awb ondeugdelijk heeft gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8520476ded98e2510936590f92d475a630b3d2c9a08d17059664b1a7a52acaba | shasum -a 256