Alinea 22 Raad van State 4 april 2012

2.1. De Afdeling overweegt ambtshalve als volgt. De in de brief van 25 mei 2010 vervatte persoonsgebonden gedoogbeschikking heeft betrekking op de schuur waar [appellant] tezamen met zijn ouders woonachtig is. Met hetgeen [appellant] heeft aangevoerd, beoogt hij te bereiken dat het gebruik daarvan in ruimere mate of voor een langere periode wordt gedoogd. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 15 september 2004 in zaak nr. 200402518/1 ), wordt een weigering om te gedogen, behoudens bijzondere omstandigheden, niet als een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht aangemerkt. Dat is niet anders wanneer het gaat om de weigering om in ruimere mate of voor een langere periode te gedogen dan in de gedoogverklaring is opgenomen, en die weigering is vervat in hetzelfde stuk als een met het oog op de rechtsbescherming van derden als een besluit aan te merken gedoogverklaring. Van bijzondere omstandigheden als hiervoor bedoeld is niet gebleken. Dit leidt ertoe dat de rechtbank heeft miskend dat het college [appellant] ten onrechte in zijn bezwaar betreffende de aan de gedoogverklaring verbonden voorwaarden heeft ontvangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f8a299936d022e60ecc1405a3a3d3f671f56a00085d1d560bc2f65fb6a3a5345 | shasum -a 256