Alinea 26 Raad van State 17 april 2012

Gegeven het hiervoor onder 2.1.1. en 2.1.2. weergegeven toetsingskader en de door de minister gegeven motivering in het besluit tot afwijzing van de aanvraag, waarin het voornemen daartoe is herhaald en ingelast, bestaat geen grond voor het oordeel dat de minister zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat hetgeen de vreemdeling heeft verklaard, hiervoor samengevat weergegeven onder 2.1.3., als bevreemdingwekkend dan wel niet aannemelijk kan worden aangemerkt. In dit verband is met name van belang dat het, gegeven de op de vreemdeling ingevolge artikel 31, eerste lid, van de Vw 2000 rustende bewijslast, aan haar is om haar identiteit en nationaliteit aannemelijk te maken en niet aan de minister om het tegendeel aannemelijk te maken. Gelet hierop bestaat evenmin grond voor het oordeel dat de minister zich niet in redelijkheid en onvoldoende gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat het asielrelaas van de vreemdeling, met inbegrip van haar verklaringen over haar identiteit en nationaliteit, de vereiste positieve overtuigingskracht mist en daarom ongeloofwaardig is. In dit verband is voorts van belang dat, indien de minister zich op het standpunt stelt dat het asielrelaas van een vreemdeling, daaronder begrepen de verklaringen met betrekking tot zijn herkomst, identiteit en nationaliteit, wegens het ontbreken van de positieve overtuigingskracht ongeloofwaardig is, verdere bespreking van het asielrelaas, daaronder begrepen de vluchtmotieven van de desbetreffende vreemdeling, achterwege kan blijven, omdat de vluchtmotieven slechts betekenis hebben tegen de achtergrond van de herkomst, identiteit en nationaliteit van die vreemdeling (zie de uitspraak van de Afdeling van 31 augustus 2006 in zaak nr. 200605347/1, JV 2006, 402).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d3fc3fe22e802d35b8e825453a29598b0035b3bc88216dd227b3cc08a8a58822 | shasum -a 256