Alinea 52 Raad van State 6 juni 2012

Uit de aan het besluit van 19 augustus 2010 ten grondslag gelegde processen-verbaal is op te maken dat [jachthouder] als jachthouder aan [appellant] of [jachtmaat] niet vooraf mondeling of schriftelijk toestemming heeft verleend. Weliswaar heeft [jachthouder] op schrift gesteld dat hij toestemming aan hen heeft verleend, volgens het proces-verbaal van zijn verhoor van 22 december 2009 met nummer 2009048894-38 heeft hij dit eerst na de aanhouding van [appellant] en [jachtmaat] op hun verzoek gedaan. Aan de verklaring van [jachthouder] die in een ambtsedig proces-verbaal is vastgelegd, wordt meer waarde gehecht dan aan diens ongedateerde, op schrift gestelde verklaring. Dat [jachthouder] zijn verklaring ten overstaan van de verbalisanten onder druk en in strijd met de waarheid zou hebben afgelegd, is niet aannemelijk gemaakt. Hieruit volgt dat de rechtbank met juistheid heeft overwogen dat de minister terecht ervan is uitgegaan dat ten tijde van de aanhouding op 2 november 2009 [appellant] noch [jachtmaat] beschikte over toestemming om de stand van het wild zwijn te beperken. Hierdoor is niet voldaan aan het vereiste in het aanwijzingsbesluit van 5 februari 2004. Dat [appellant] heeft vertrouwd op [jachtmaat] komt voor zijn risico. Juist vanwege de uitzonderingspositie waarin [appellant] zich als jachtaktehouder bevond, had het op zijn weg gelegen te controleren of [jachtmaat] daadwerkelijk over een vereiste schriftelijke toestemming beschikte teneinde zich ervan te vergewissen dat hij de wettelijke regels zou naleven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/528ec9d479b7e01d52975580db826d50456f736582fd4bd25f625ee3f9c10f97 | shasum -a 256