Alinea 45 Raad van State 11 juli 2012

2.10. [appellant] betoogt dat het college niet in redelijkheid heeft kunnen weigeren ontheffing te verlenen. Daartoe voert hij onder verwijzing naar het wachtlijstenonderzoek aan dat er, anders dan het college stelt, sprake is van een groot tekort aan kinderopvang, zodat de dringende noodzaak voor het wijzigen van het gebruik van het gebouw als bedoeld in de beleidsregels is aangetoond. De door het college in het besluit van 20 maart 2012 genoemde landelijke trend waarbij de vraag naar kinderdagopvang sterk tot zeer sterk daalt doet zich volgens [appellant] in de gemeente nog niet voor. Voorts voert hij aan dat het college zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de parkeerdruk in de omgeving van het perceel door realisering van het bouwplan zal toenemen terwijl de omgeving deze toename niet kan verwerken. Het college heeft ten onrechte bij zijn beoordeling betrokken dat door realisering van het bouwplan het benutten van het binnenterrein op het perceel voor parkeren niet meer mogelijk is, aldus [appellant]. Volgens hem is het gebruik van het binnenterrein ten behoeve van parkeren gelet op de thans op het perceel rustende bestemming niet toegestaan, zodat door realisering van een buitenspeelplaats op het binnenterrein de parkeercapaciteit niet verandert. Bovendien heeft het college bij zijn beoordeling ten onrechte niet meegenomen dat er twee parkeerplaatsen op eigen terrein zullen worden gerealiseerd. Voorts voert [appellant] aan dat het college ten onrechte de brandveiligheid en de bodemverontreiniging bij zijn beoordeling heeft betrokken. Daartoe stelt hij dat dit geen ruimtelijk relevante aspecten zijn. Tot slot voert [appellant] aan dat het college zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de ontheffing wegens geluidhinder moet worden geweigerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/396732616be783d442c538e3e52c0d97e53af655603db8b688f885a60ac9d55d | shasum -a 256