Alinea 39 Raad van State 25 juli 2012

2.3.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 27 juni 2012, in zaak nr. 201110132/1/A2 ) bestaat geen recht op een voorschot kinderopvangtoeslag indien geen sprake is van een schriftelijke overeenkomst als bedoeld in artikel 52 van de Wko die de basis vormt voor de kinderopvang. Dit betekent, gelezen in samenhang met artikel 18, eerste lid, van de Awir, dat degene die stelt recht te hebben op een voorschot kinderopvangtoeslag dat aan de hand van een schriftelijke overeenkomst met de houder moet aantonen. Nu in de door [appellante] in hoger beroep overgelegde overeenkomst de datum van ondertekening en de handtekening van het gastouderbureau ontbreekt, staat niet vast dat de kinderopvang op basis van die overeenkomst heeft plaatsgevonden en kan die overeenkomst niet als bewijs van kinderopvang dienen. Dat [appellante], naar zij stelt, wel kosten van kinderopvang heeft gemaakt, doet, wat van de juistheid van die stelling ook zij, aan het vereiste van een gedateerde en ondertekende overeenkomst niet af. De rechtbank heeft dan ook terecht geoordeeld dat [appellante] over 2008 geen recht had op een kinderopvangtoeslag. Met de overgelegde bankafschriften heeft [appellante] overigens niet aangetoond dat zij kosten voor kinderopvang heeft gemaakt. Uit de door de gastouder ontvangen ongespecificeerde bedragen kan dit niet worden afgeleid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cfda4101e5c22d9808551c840c5b3cebb972855d10b6bd59d9c75e2e0a7ebd3 | shasum -a 256