Alinea 33 Raad van State 7 november 2012

3. [appellant] en anderen betogen dat de staatssecretaris ten onrechte het verzoek om een schadevergoeding heeft afgewezen. Zij voeren aan dat het oordeel van de Afdeling in de uitspraak van 18 juli 2007 dat de bezwaren van een aantal personen terecht niet-ontvankelijk zijn verklaard, in deze zaak niet van belang is. Dat een eerder verzoek van een aantal personen om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn is afgewezen, is volgens hen evenmin van belang. [appellant] en anderen voeren voorts aan dat de staatssecretaris ten onrechte heeft geconcludeerd dat een aantal personen in het besluit op bezwaar van 29 augustus 2008 heeft berust door tegen dit besluit geen beroep in te stellen. Zij stellen dat de twee besluiten op bezwaar van 20 maart 2006 en 29 augustus 2008 één procedure vormen, waarin de vereniging namens alle personen afzonderlijk is blijven optreden. Dat de vereniging op een bepaald moment kortheidshalve alleen spreekt van de vereniging, laat volgens hen onverlet dat het voor een ieder duidelijk was dat de vereniging steeds is blijven optreden als gemachtigde van de personen. Volgens [appellant] en anderen heeft de staatssecretaris zich daarbij ten onrechte op het standpunt gesteld dat een verzoeker om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn een procedure bij de rechter moet hebben doorlopen waarop die overschrijding betrekking heeft. Zij die niet aan een procedure hebben deelgenomen, maar door de uitkomst daarvan wel worden geraakt, komen als slachtoffers als bedoeld in artikel 34 van het EVRM ook voor een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn in aanmerking, aldus [appellant] en anderen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa80c7596eae14676db0ce4258881f61d7b3aa09c70d8184b5f421279d9041e5 | shasum -a 256