Alinea 33 Raad van State 21 november 2012

Voor zover [appellant] betoogt dat de reikwijdte van de bestemming zoals die is omschreven in artikel 15.1 van de planvoorschriften te ver strekkend is, leidt dat niet tot het oordeel dat die bepaling buiten toepassing moet worden gelaten. De vaststelling van de bestemming en de invulling die daaraan is gegeven, kunnen, bij wijze van exceptieve toetsing, slechts onder zeer bijzondere omstandigheden tot dat oordeel leiden en zodanige omstandigheden doen zich hier niet voor. Dat uit de toelichting op het bestemmingsplan blijkt dat het bestemmingsplan een conserverend karakter heeft, kan niet tot het oordeel leiden dat de rechtbank niet heeft onderkend dat om die reden moet worden aangenomen dat de woning in overeenstemming met het bestemmingsplan Dijkpolder II alleen door één huishouden mag worden gebruikt. Dat bij het opstellen van het bestemmingsplan gebruik is gemaakt van de SVBP 2008 en dat de bestemming "kamerverhuur" niet uitdrukkelijk in het bestemmingsplan wordt genoemd, leidt evenmin tot dat oordeel. Voorts geeft de omstandigheid dat bij de vaststelling van het bestemmingsplan niet expliciet is aangegeven dat de nieuwe bestemming een verruiming van de gebruiksmogelijkheden inhield, geen grond voor een ander oordeel, omdat de verplichting daartoe niet voortvloeit uit de wet of de algemene beginselen van behoorlijk bestuur.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e8ea19a8b07b6fb088e8d28ae94225f198570cc67491be93cd64ea178f56c903 | shasum -a 256