Alinea 55 Raad van State 13 november 2013

3. [appellanten] betogen dat de rechtbank heeft miskend dat de burgemeester in strijd heeft gehandeld met het rechtszekerheidsbeginsel, het zorgvuldigheidsbeginsel en het in artikel 6, eerste lid, van het EVRM neergelegde recht op een eerlijk proces. Daartoe voeren zij aan dat de burgemeester zeer laat op de aanvraag heeft beslist en een eerder advies van het Bureau van 17 juli 2009 in het ongerede is geraakt. Verder is dit advies van 17 juli 2009 weliswaar niet direct bij de besluitvorming betrokken, maar is dit wel van invloed geweest bij de behandeling van de aanvraag. Dit heeft ertoe geleid dat de burgemeester de verdere behandeling van de aanvraag niet zonder vooringenomenheid heeft vervolgd. Voorts heeft de rechtbank ten onrechte buiten beschouwing gelaten dat de burgemeester de in de Wet bibob neergelegde dwingende termijnen voor de behandeling van een aanvraag ruim heeft overschreden. Volgens [appellanten] heeft de rechtbank aan het voorgaande ten onrechte geen gevolgen verbonden, nu zij bijna drieënhalf jaar in onzekerheid hebben verkeerd over de uitkomst van de procedure. Bovendien heeft het er alle schijn van dat de burgemeester bewust de procedure heeft vertraagd voor het verkrijgen van voldoende actuele feiten over [broer appellant A] om de weigering van de exploitatievergunning te kunnen rechtvaardigen. De burgemeester had daarom belang bij een zo lang mogelijk uitstel voor het nemen van een besluit. Ten slotte had de rechtbank de procedure in haar geheel in aanmerking moeten nemen, nu in het dwangsombesluit van 18 januari 2012 een onredelijk korte begunstigingstermijn van twee dagen is gegeven. Deze zeer korte termijn valt niet te rijmen met de grove termijnoverschrijding in de besluitvorming tot de weigering van de exploitatievergunning, aldus [appellanten].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3023f212f4e17e214996eb2ac70970ed92663bac20b2f7648ea8086dbbd66c95 | shasum -a 256