Alinea 25 Raad van State 21 november 2013

5.2. Niet in geschil is dat de vreemdeling na het nemen van het terugkeerbesluit op 16 november 2012 in bewaring is gesteld en dat het besluit tot oplegging van de maatregel van bewaring in rechte onaantastbaar is geworden voor de datum van intrekking van het terugkeerbesluit. De stelling van de staatssecretaris dat de grondslag van de bewaring is gelegen in een eerdere ongewenstverklaring van 24 juli 2002 kan naar het oordeel van de Afdeling niet worden gevolgd. Hierbij betrekt de Afdeling dat over de rechtsgevolgen in deze ongewenstverklaring, voor zover hier van belang, is vermeld dat de vreemdeling Nederland inmiddels heeft verlaten en voor de behandeling van een bezwaarschrift niet naar Nederland mag terugkeren en dat uit het voorblad behorende bij dit besluit volgt dat de vreemdeling zich op dat moment in Madrid bevond. Gelet hierop moet het er voor worden gehouden dat de staatssecretaris er mee bekend was dat op het moment van het nemen van het besluit tot ongewenstverklaring de vreemdeling zich in Spanje bevond en niet heeft beoogd aan hem een terugkeerverplichting op te leggen. Reeds hierom kan de ongewenstverklaring van 24 juli 2002 niet worden aangemerkt als terugkeerbesluit. Nu dit een ambtshalve te toetsen punt betreft, kan in de beoordeling hiervan worden getreden. Gesteld noch gebleken is dat voor het terugkeerbesluit nog eerdere terugkeerbesluiten zijn genomen, die nog niet zijn uitgewerkt. Gelet op het voorgaande staat vast dat het terugkeerbesluit ten grondslag heeft gelegen aan de voornoemde bewaring.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ddbc74f6a32360e75d610c25e9cca3dcc86896c1ebb9358fe6aacdc0c96c4a9c | shasum -a 256