Alinea 34 Raad van State 31 december 2013

In zijn schriftelijke reactie stelt het college dat voldoende zekerheid bestaat dat de emissie van totaal stof vanuit de inrichting tot een aanvaardbaar niveau wordt beperkt. Het stelt dat uit de onderzoeken ‘De uitstoot van respirabel stof door de Nederlandse veehouderij’ van P.W.G. Groot Koerkamp, G.H. Uenk en H. Drost uit 1996 en ‘Berekeningsmethode voor de emissie van fijn stof vanuit de landbouw’ van W.J. Chardon en K.W. van der Hoek uit 2002 volgt dat de emissie van totaal stof in pluimveestallen met een grondhuisvesting 8,4 mg/m0³ bedraagt. De emissie van totaal stof vanuit de inrichting is volgens het college vanwege de binnen de pluimveestal toegepaste volièrehuisvesting 30 procent lager en bedraagt 5,9 mg/m0³. Het stelt dat naar aanleiding van de overschrijding van de in de NeR opgenomen emissie-eis van 5 mg/m0³ in vergunningvoorschrift 1.9 stofkappen zijn voorgeschreven en wijst in dit verband op paragraaf 3.2.2 van de NeR, waarin is vermeld dat de emissie-eis in de meeste gevallen kan worden bereikt door het toepassen van filtrerende afscheiders. Verder stelt het dat uit het rapport ‘Mogelijke effecten van intensieve-veehouderij op de gezondheid van omwonenden: onderzoek naar potentiële blootstelling en gezondheidsproblemen’ van het Institute for Risk Assessment Sciences van 7 juni 2011 volgt dat grove stofdeeltjes, zelfs stofdeeltjes die kleiner zijn dan zwevende deeltjes (PM10), neerslaan binnen 50 tot 100 m. Nu hieruit kan worden afgeleid dat grovere stofdeeltjes op een kortere afstand neerslaan, en de luchtstroom van de ventilatoren gelegen is op meer dan 100 m afstand van de grens van de inrichting, kan volgens het college worden geconcludeerd dat met de voorgeschreven maatregelen voldoende bescherming wordt geboden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e1ff13c2e6392b8b1a685e8b12312b874f895bdde5d5851e14b5c0495a881849 | shasum -a 256