Alinea 263 Raad van State 17 juli 2013

14.4. Zoals overwogen in 10.7 heeft de raad bij de vaststelling van het plan als uitgangspunt gehanteerd dat ter voorkoming van verstening in het landschap geen nieuwe burgerwoningen in het buitengebied worden toegestaan. Ter zitting heeft de raad aanvullend hieraan toegelicht dat alleen nieuwe woningen worden toegestaan op de locaties zoals opgenomen in het gemeentelijke woningbouwprogramma. De raad heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat het toekennen van een woonbestemming, waarmee juridisch-planologisch een nieuwe burgerwoning in het buitengebied mogelijk wordt gemaakt, niet in overeenstemming is met dit uitgangspunt. Aan de omstandigheid dat de recreatiewoning, zoals [appellant sub 12] betoogt, al gedurende lange tijd permanent wordt bewoond, heeft hij niet het gerechtvaardigde vertrouwen kunnen ontlenen dat de raad in afwijking van het genoemde uitgangspunt in het plan een woonbestemming aan zijn gronden zou toekennen. Ook de omstandigheid dat gemeentelijke belasting is betaald is geen bijzondere omstandigheid op grond waarvan een recht op of een gerechtvaardigde verwachting op een woonbestemming kan worden ontleend. Gelet op het voorgaande biedt hetgeen [appellant sub 12] heeft aangevoerd geen grond voor het oordeel dat de raad bij de vaststelling van het plan niet in redelijkheid een groter gewicht heeft kunnen toekennen aan het genoemde uitgangspunt dan aan de belangen van [appellant sub 12] bij het in het plan toekennen van de bestemming "Wonen" aan zijn gronden. Gelet op het voorgaande is de Afdeling van oordeel dat de raad in redelijkheid in het plan de bestemming "Recreatie - Recreatiewoning" aan het plandeel betreffende [locatie 16] heeft kunnen toekennen. Het betoog faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6e514fe269315b20fac222613e125fc1d112c54235c16c085127d2be77f924f3 | shasum -a 256