Alinea 296 Raad van State 17 juli 2013

17.3. Voor zover [appellant sub 14] stelt dat niet aannemelijk is dat de permanente bewoning binnen de planperiode zal worden beëindigd en dat om die reden een woonbestemming had moeten worden toegekend overweegt de Afdeling het volgende. Het gebruik van de recreatiewoning voor permanente bewoning was niet als zodanig toegestaan op grond van het voorgaande plan "Buitengebied". Ingevolge artikel 117, lid 117.1, van de voorschriften van dat plan mocht het gebruik dat op het tijdstip van onherroepelijk worden - 14 augustus 2000 - van dat plan in afwijking daarvan bestond, worden voortgezet. Niet in geschil is dat de recreatiewoning van [appellant sub 14] sinds de genoemde peildatum ononderbroken permanent is bewoond. Ten aanzien van de permanente bewoning kon derhalve een beroep worden gedaan op het overgangsrecht van het voorgaande plan "Buitengebied". Gelet op artikel 45, lid 45.4, van de planregels van het thans voorliggende plan is het gebruik van de recreatiewoning voor permanente bewoning wederom toegestaan op grond van het overgangsrecht. Het opnieuw onder het overgangsrecht brengen van bestaand gebruik kan onder omstandigheden aanvaardbaar zijn. Hiervoor is in gevallen als het onderhavige in ieder geval vereist dat de gerechtvaardigde verwachting bestaat dat dit gebruik binnen de planperiode zal worden beëindigd. Niet gebleken is dat de raad voornemens is om het gebruik binnen de planperiode te beëindigen en ook anderszins bestaat geen zicht op beëindiging binnen de planperiode. Dat het gebruik van de recreatiewoning voor permanente bewoning binnen de planperiode zal worden beëindigd acht de Afdeling derhalve niet aannemelijk gemaakt. Gelet hierop heeft de raad niet in redelijkheid het gebruik opnieuw onder het overgangsrecht kunnen brengen. Het betoog slaagt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6e514fe269315b20fac222613e125fc1d112c54235c16c085127d2be77f924f3 | shasum -a 256