Alinea 46 Raad van State 21 augustus 2013

5. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte in het midden heeft gelaten welke geluidsnormen van toepassing zijn op het restaurant en de daarbij behorende terrassen, door niet te beoordelen of artikel 6.12, eerste lid, van het Activiteitenbesluit van toepassing is op het terras aan de achterzijde van het restaurant. De burgemeester hanteert als uitgangspunt dat de geluidsnormen die zijn vervat in het Activiteitenbesluit in zoverre van belang zijn dat de vergunning op grond van artikel 2:28 van de APV niet wordt verleend indien bij voorbaat vaststaat dat aan die geluidsnormen in geen geval kan worden voldaan, omdat in dat geval voorzienbaar is dat de woon- en leefsituatie in de omgeving van het restaurant op ontoelaatbare wijze nadelig zal worden beïnvloed. De rechtbank heeft die werkwijze niet onredelijk geacht. Met dat oordeel heeft de rechtbank volgens [appellant] evenwel miskend dat het onmogelijk is om te beoordelen of al dan niet kan worden voldaan aan de geluidsnormen die zijn vervat in het Activiteitenbesluit indien niet van tevoren is bepaald welke geluidsnormen van toepassing zijn. Hij betoogt verder dat de rechtbank een onjuiste maatstaf zou hebben toegepast als zij wel zou hebben beoordeeld of artikel 6.12, eerste lid, van het Activiteitenbesluit van toepassing is. Volgens hem heeft de rechtbank miskend dat de burgemeester niet slechts had dienen te beoordelen of zou kunnen worden voldaan aan de normen die zijn vervat in het Activiteitenbesluit, maar ook of een terras dat grenst aan een binnenterrein met uitsluitend tuinen de rust niet al te zeer verstoort. De rechtbank heeft verder niet onderkend dat de burgemeester had dienen te motiveren waarom hij vergunning heeft verleend voor de exploitatie van een terras aan de achterzijde van het restaurant, nu het ook mogelijk was vergunning te verlenen voor een groot terras aan de voorzijde van het restaurant aan de overzijde van de Marktstraat. Daarnaast heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat hij niet gemotiveerd heeft weersproken dat het terras aan de achterzijde van het restaurant 26 stoelen telt en geen 30, zoals is vermeld in het akoestisch onderzoek, en dat de bezettingsgraad 70% is en geen 100%, aldus [appellant]. Hij kon dat niet weerspreken, omdat er een muur staat tussen zijn woning en dat terras. Daarnaast is op de website van het restaurant vermeld dat het terras aan de achterzijde 30 stoelen bevat. Daar komt bij dat in het akoestisch onderzoek is uitgegaan van onjuiste veronderstellingen. Ter ondersteuning van zijn betoog verwijst [appellant] naar de notitie van J. Kramer van de Nederlandse Stichting Geluidshinder van 14 september 2011, die in zijn opdracht is opgesteld (hierna: de notitie Kramer). Voorts heeft de rechtbank bij het in stand laten van de rechtsgevolgen ten onrechte belang gehecht aan de omstandigheid dat het terras aan de achterzijde om 22.00 uur gesloten moet zijn. Tegen die tijd zullen de bezoekers van het restaurant uitgegeten zijn. Aan de openingstijden van het terras zijn aldus geen beperkingen gebonden. Daar komt bij dat indien het terras wegens weersomstandigheden beperkt geopend is, het economische belang van [vergunninghouder] evenzeer beperkt is en dat, indien dat terras juist geopend is als het goed weer is weliswaar het economisch belang groter is, maar de overlast van dat terras eveneens, aldus [appellant]. De rechtbank heeft bij het in stand laten van de rechtsgevolgen voorts ten onrechte overwogen dat de alternatieven die hij heeft voorgesteld en die zijn vervat in de notitie Kramer niet kunnen leiden tot het oordeel dat met het verlenen van de vergunning voor de exploitatie voor het terras aan de achterzijde van het restaurant de woon- en leefsituatie in de omgeving van het restaurant op ontoelaatbare wijze nadelig wordt beïnvloed.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc97c2e9dc3d033932d1ce7103dcf311d180cc4f70999b67decc68cf5db30203 | shasum -a 256