Alinea 30 Raad van State 16 augustus 2013

3. De staatssecretaris klaagt in zijn enige grief, samengevat weergegeven, dat de voorzieningenrechter ten onrechte heeft overwogen dat niet inzichtelijk is waarop het Bureau Medische Advisering (hierna: het BMA) in zijn advies van 5 september 2011 heeft gebaseerd dat bij het uitblijven van de behandeling geen medische noodsituatie zal ontstaan, nu dit niet strookt met de inhoud van de brieven van de behandelaar van de vreemdeling van 18 augustus 2011, 29 september 2011 en 12 oktober 2011. Daartoe heeft de voorzieningenrechter, volgens de staatssecretaris, ten onrechte redengevend geacht dat uit die brieven een ander standpunt naar voren komt en de staatssecretaris de brieven van 29 september 2011 en 12 oktober 2011 (hierna: de opvolgende brieven) niet aan het BMA heeft voorgelegd. Aldus heeft de voorzieningenrechter, zo betoogt de staatssecretaris, niet onderkend dat, nu slechts een verschil van inzicht bestaat tussen het BMA en de behandelaar van de vreemdeling, hij het BMA-advies aan het besluit van 21 februari 2012 ten grondslag heeft mogen leggen. Daarbij heeft de staatssecretaris verwezen naar de uitspraak van de Afdeling van 23 april 2012, in zaak nr. 201102643/1/V4. Voorts betoogt de staatssecretaris dat, gezien de brief van 18 augustus 2011, uit de opvolgende brieven niet blijkt dat de diagnostiek of behandelinformatie in Nederland is gewijzigd en dat de behandelaar een onjuiste invulling heeft gegeven aan het begrip medische noodsituatie, zodat hij de opvolgende brieven niet aan het BMA heeft hoeven voorleggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa5954bec765a8a9b9a1fc26adc4e40afa112c67e60a9d74238b8635514a8d77 | shasum -a 256