Alinea 32 Raad van State 16 april 2014

De rechtbank heeft met juistheid de aangifte van de ex-partner met betrekking tot het incident in de nacht van 8 op 9 mei 2011 van belang geacht bij de beantwoording van de vraag, of [appellant] het onder zich hebben van wapens en munitie nog kan worden toevertrouwd. Hoewel de ex-partner deels is teruggekomen van hetgeen zij in de aangifte heeft vermeld, doen de later ten overstaan van de politie afgelegde verklaring van 7 maart 2012 en haar schriftelijke verklaringen daaraan geen afbreuk. Ook hetgeen [appellant] zelf heeft verklaard doet hieraan geen afbreuk. Feit blijft dat [appellant] kleding van zijn ex-partner kapot heeft getrokken, boodschappen heeft weggegooid, een kussen op het gezicht van zijn ex-partner heeft gedrukt en messen op tafel heeft gegooid, waarmee zijn ex-partner haar polsen heeft doorgesneden. Bij deze stand van zaken kan aan de stelling van [appellant] dat zijn ex-partner in een boze bui als gevolg van een borderline persoonlijkheidsstoornis aangifte tegen hem heeft gedaan, niet de door hem gewenste betekenis worden toegekend. Dat de strafzaak tegen [appellant] naar aanleiding van dit incident inmiddels is geseponeerd, acht de Afdeling niet van belang, aangezien het er in deze procedure om gaat of de staatssecretaris ten tijde van het nemen van het bestreden besluit zich op het standpunt mocht stellen dat er twijfel was dat [appellant] het onder zich hebben van wapens of munitie nog kon worden toevertrouwd. Ter zitting heeft de staatssecretaris bevestigd dat de omstandigheid dat de strafzaak is geseponeerd bij de beoordeling van een nieuwe aanvraag om een verlof in aanmerking zal worden genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a40a8ee9c8fee79b1a73df34bcdac9958c6b85e1755ba77f613edd9a10884dbf | shasum -a 256