Alinea 42 Raad van State 30 april 2014

5.2. Gezien het vorenstaande en in aanmerking genomen de niet in geschil zijnde feiten als weergegeven in overweging 2, is de Afdeling met de rechtbank van oordeel dat de burgemeester zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat het levensgedrag van [appellant], alsmede zijn bedrijfsvoering, van dien aard zijn dat het woon- en leefklimaat in de omgeving of de openbare orde daardoor nadelig worden beïnvloed. Daarbij heeft de burgemeester in redelijkheid in aanmerking kunnen nemen dat [appellant] zijn werknemer heeft blootgesteld aan een risico dat hij zelf niet wilde lopen en dat dit niet getuigt van een eerlijke en transparante bedrijfsvoering van de coffeeshop. Dat strafrechters volgens [appellant] in de regel geen straf opleggen in zaken waarin wordt geconcludeerd tot een bewezenverklaring van het voorhanden hebben van softdrugs die zijn bestemd om een coffeeshop te bevoorraden, maakt - wat daarvan zij - niet dat de burgemeester in deze bestuursrechtelijke context niet in redelijkheid tot het oordeel kon komen dat [appellant] van slecht levensgedrag is. Voor zover het betoog van [appellant] ertoe strekt dat er een ongerechtvaardigd verschil bestaat tussen de gevolgen van handhaving op grond van het stappenplan enerzijds en van een beoordeling op grond van het levensgedrag van de exploitant anderzijds, gaat dat betoog eraan voorbij dat bij grove overtredingen van de gedoogvoorwaarden direct tot intrekking van de exploitatievergunning kan en zal worden overgegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e2c2f95f76788b1b116ebe67c5fce61a01d7ffbc5ace8462a74747fc388d26a4 | shasum -a 256