Alinea 49 Raad van State 25 juni 2014

4.2. Aan de weigering omgevingsvergunning te verlenen heeft het college ten grondslag gelegd dat een uitrit als door [appellant] aangevraagd, het uiterlijk van de omgeving, de bruikbaarheid en het doelmatig gebruik van de weg aantast als bedoeld in artikel 2.84, tweede lid, van de APV. Het door [appellant] aangevoerde geeft geen grond voor het oordeel dat het college zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de uitrit, gelet op de ligging direct voor de entree van de woning, afbreuk doet aan het uiterlijk van de omgeving. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat het perceel is gelegen in een gemeentelijk beschermd stadsgezicht. Voorts wordt daarbij betrokken dat het college ter zitting van de Afdeling heeft gesteld dat het behoud van het bestaande beeld het uitgangspunt is en dat het ongewenste precedentwerking ten aanzien van de aantasting van het beschermd stadsgezicht wil voorkomen. Daarbij heeft het college terecht gesteld dat de breedte van de voortuin precedentwerking niet voorkomt. Geen grond is voorts aanwezig voor het oordeel dat het college zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat realisering van de uitweg de bruikbaarheid dan wel het doelmatig gebruik van de weg aantast. Dat de parkeerdruk ter plaatse vanwege de invoering van betaald parkeren lager is dan aanvankelijk door het college verondersteld, doet niet af aan de omstandigheid dat door realisering van de uitweg een parkeerplaats voor algemeen gebruik aan de openbare weg wordt onttrokken. Dit heeft het college in redelijkheid, eveneens onder meer met het oog op onwenselijke precedentwerking, onwenselijk kunnen achten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0faae579e66b5f4afe8ac4d29ba4e6bc5dab2d9bc123955e5b7f0ac59f56dd9e | shasum -a 256