Alinea 37 Raad van State 16 juli 2014

[appellant] heeft gesteld dat hij de gastouder contant heeft betaald. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (bijvoorbeeld de uitspraak van 14 mei 2014 in zaak nr. 201303070/1/A2), dienen contante betalingen gestaafd te worden met kwitanties en daarmee corresponderende bewijzen van geldopnames. [appellant] heeft zeven kwitanties overgelegd die betrekking hebben op het jaar 2009. De eerste kwitantie, gedateerd op 30 mei 2009, ziet op de opvang in de periode januari tot en met juni 2009 en vermeldt een betaald bedrag van € 973,50. De overige kwitanties, die ook allemaal op de 30e van de maand zijn gedateerd, hebben telkens betrekking op de opvang in de daaropvolgende maand en vermelden bedragen van € 162,25 of € 160,25. De op de kwitanties vermelde data en bedragen corresponderen evenwel niet met de op de overgelegde bankafschriften vermelde data en bedragen van geldopnames waarmee die contante betalingen zouden zijn gedaan (vergelijk de uitspraak van 5 februari 2014 in zaak nrs. 201300885/1/A2, 201300886/1/A2 en 201300887/1/A2). Zo is er geen kwitantie die correspondeert met het in april opgenomen en, naar [appellant] stelt, toen aan de gastouder betaalde bedrag van € 150,00 en is het bedrag van € 970,00 dat volgens de kwitantie op 30 mei 2009 is betaald pas op 13 juli 2009 opgenomen. De Belastingdienst/Toeslagen heeft aldus met de door [appellant] overgelegde kwitanties en bankafschriften niet aangetoond hoeven te achten dat [appellant] de gastouder contant heeft betaald. Dat de gastouder heeft verklaard dat zij het gehele bedrag waar zij recht op had, van [appellant] heeft ontvangen, kan niet tot een andere conclusie leiden, nu daarmee evenmin het verband tussen de kwitanties en de geldopnames is aangetoond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec99b586f4db18cf33437f7e25538e64201f7ef96c3c43c2aa02e3d5e41224e7 | shasum -a 256