Alinea 22 Raad van State 20 januari 2014

2. In de eerste grief betoogt de staatssecretaris - samengevat weergegeven - dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij onzorgvuldig heeft gehandeld door de nadere medische informatie van de behandelaars van de vreemdeling van 31 oktober 2012 niet aan het Bureau Medische Advisering (hierna: het BMA) voor te leggen, omdat deze brief aanwijzingen bevat dat sprake is van een verslechtering van de psychische gesteldheid van de vreemdeling, nu daarin is vermeld dat de vreemdeling kenmerken vertoont die duiden op een vitale depressie. Daartoe voert hij aan dat de rechtbank heeft miskend dat het BMA bij het opstellen van het advies van 20 september 2012 (hierna: het BMA-advies) is uitgegaan van de op dat moment meest recente informatie van de behandelaars van 3 januari 2012. De medische informatie omtrent diagnostiek en behandeling die in de brief van 31 oktober 2012 wordt verstrekt is volgens de staatssecretaris reeds betrokken bij het BMA-advies en bevat niet, zoals de rechtbank heeft overwogen, nieuwe medische klachten van de vreemdeling. Aldus heeft de rechtbank, zo betoogt de staatssecretaris, niet onderkend dat, nu slechts een verschil van inzicht bestaat tussen het BMA en de behandelaars van de vreemdeling, hij het BMA-advies aan het besluit van 26 november 2012 ten grondslag heeft mogen leggen. Daarbij heeft de staatssecretaris verwezen naar de uitspraak van de Afdeling van 23 augustus 2013, in zaak nr. 201112755/1/V1. Voorts betoogt de staatssecretaris dat, voor zover de behandelaars van mening zijn dat een psychose en/of crisissituatie dreigt wanneer terugkeer naar Irak in beeld komt, in dit kader relevant is of bij het stopzetten van een medische behandeling binnen drie maanden een medische noodsituatie is te verwachten, en niet of een dreigende uitzetting de reeds bestaande klachten van de vreemdeling zal doen toenemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/63447fce24ee5521d13b1c07c5cc5a20d174bb4ef93a23d43f31448d0075130f | shasum -a 256