Alinea 110 Raad van State 30 juli 2014

19.2. In hetgeen [appellant sub 1] heeft aangevoerd, is voorts geen grond gelegen voor het oordeel dat het college zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de Boswet niet op voorhand aan de uitvoerbaarheid van het project in de weg stond. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat in de ruimtelijke onderbouwing is weergegeven dat de kap van de betreffende houtopstanden wordt gecompenseerd door bos aan te leggen rond het tracé van de rondweg en in het gebied de Schaarweide. Het college heeft in dit verband te kennen gegeven dat binnen het projectgebied van de rondweg substantiële herplant kan plaatsvinden, waarbij het volgens het college in hoofdzaak gaat om het aanplanten van bermen en taluds in het zuidelijke deel, het doortrekken van bestaande houtsingels in het middendeel en de aanleg van een haag aan weerszijden van het noordelijke deel van de rondweg. Voor zover de herplant niet binnen het projectgebied kan plaatsvinden, wordt dit areaalverlies gecompenseerd op de Schaarweide. Het college heeft zich onweersproken op het standpunt gesteld dat het gaat om circa 234 are. Het college heeft zich verder op het standpunt gesteld dat het wijzigingsbestemmingsplan "Weideweg", dat op 13 november 2013 is vastgesteld en inmiddels onherroepelijk is, voorziet in de compensatie in het kader van zowel de EHS als de Boswet. Het college heeft ter zitting toegelicht dat de benodigde compensatie reeds is gerealiseerd en dat daarmee op de Schaarweide een aaneengesloten natuurgebied is gecreëerd. Anders dan [appellant sub 1] betoogt, bestaat gelet op het vorenstaande geen grond voor het oordeel dat onduidelijk is op welke wijze in compensatie in het kader van de Boswet wordt voorzien en of die compensatie voldoende verzekerd is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3fcd86d2e04714301a59ac85f0b185b0b43915f0ac96ff2670b9ea8f6e0d1619 | shasum -a 256