Alinea 31 Raad van State 5 februari 2014

5.3. Dat de burgemeester het besluit van 28 maart 2011 heeft ingetrokken, omdat de voorzieningenrechter heeft geoordeeld dat de sluitingsduur van een jaar onvoldoende is gemotiveerd, betekent niet, anders dan [appellante] betoogt, dat de burgemeester niet bevoegd was om het bedrijfspand te sluiten. De burgemeester was krachtens artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet bevoegd over te gaan tot sluiting van het bedrijfspand. Op 22 maart 2011 heeft de politie 630 hennepplanten (een middel als bedoeld in lijst II) aangetroffen en geconstateerd dat in het pand een professioneel opgezette hennepkwekerij was gevestigd en dat er ten minste een eerdere oogst is geweest. De enkele aanwezigheid van een dergelijke handelshoeveelheid verschaft de burgemeester de bevoegdheid tot oplegging van een last tot bestuursdwang in de vorm van sluiting. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 1 december 2010 in zaak nr. 201003477/1/H3. Het ten tijde van het sluitingsbevel geldende beleid voorzag in het principe "one strike you are out". Uit vaste jurisprudentie van de Afdeling blijkt voorts dat de persoonlijke verwijtbaarheid van de verhuurder geen rol speelt bij de vraag of zich een situatie voordoet die tot sluiting van het bedrijfspand noopt. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 8 september 2010 in zaak nr. 200910265/1/H3.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7d8a995161d6d198bba1fb23ee085832849ba668b15729fc8754ba4edc498eb8 | shasum -a 256