Alinea 25 Raad van State 27 augustus 2014

4. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de minister zich op het standpunt heeft mogen stellen dat het belang van de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van de melder prevaleert boven het publieke belang van openbaarmaking. Daartoe voert hij aan dat niet inzichtelijk is gemaakt waarom het voor de melder van belang is om anoniem te blijven, terwijl hij zich tegen de melding moet kunnen verweren. Bovendien is het algemeen belang ermee gediend indien hij als professioneel beroepsbeoefenaar zijn handelen toetsbaar kan maken. Deze belangen dienen zwaarder te wegen dan het belang van de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer. Daarnaast heeft de rechtbank miskend dat het besluit van de minister in strijd is met diens eigen regelgeving, in het bijzonder de "Leidraad Meldingen Inspectie voor de Gezondheidszorg 2010" (hierna: de leidraad), nu daarin de verplichting is opgenomen dat de beroepsbeoefenaar op wie de melding betrekking heeft daarover wordt geïnformeerd. In voornoemde brief van de IGZ van 18 juli 2012 wordt naar deze leidraad verwezen. Op basis hiervan is bij hem de verwachting gewekt dat de minister uitsluitend op basis van deze leidraad, en dus niet op basis van de Wob, beoordeelt of, en zo ja, op welke wijze informatie wordt verstrekt. Voorts heeft de rechtbank miskend dat de minister ten onrechte de aan de beslissing van de IGZ ten grondslag liggende documenten niet openbaar heeft gemaakt, aldus [appellant].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd3108ed78ce6f26b5d0e901cdc56761c11ba7951c4ea13c36365037f1919d23 | shasum -a 256