Alinea 49 Raad van State 3 september 2014

6. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij niet aannemelijk heeft gemaakt kosten van kinderopvang te hebben gehad. [appellant] wijst er in dit verband op dat hij de gastouder contant heeft betaald in het bijzijn van een onafhankelijke derde persoon die hiervoor ook haar paraaf heeft gezet op een document dat volgens [appellant] een overzicht van kwitanties betreft. In dit document, dat bestaat uit twee pagina’s waarvan [appellant] een afschrift heeft overgelegd, zijn de gefactureerde bedragen per maand voor kinderopvang en betalingsdata vermeld. De vermelde bedragen en data zijn allemaal voorzien van een paraaf van de gastouder en een derde persoon. Volgens [appellant] blijkt uit de jurisprudentie van de Afdeling, zoals bijvoorbeeld de uitspraak van 18 juli 2012 in zaak nr. 201110532/1/A2, dat kosten van kinderopvang niet alleen door middel van bankafschriften aannemelijk kunnen worden gemaakt, maar ook op andere wijze, zoals bijvoorbeeld met behulp van boekhoudkundige stukken. Uit de bijgevoegde bankafschriften blijkt volgens [appellant] dat hij over genoeg contante middelen beschikte om de kinderopvang te betalen. Bovendien beschikte [appellant] daarnaast ook nog over contant geld dat hij ontving van zijn broer voor de opvang van zijn kinderen, aldus [appellant]. Voorts betoogt [appellant] dat hem niet verweten kan worden dat hij niet zou kunnen aantonen alle kosten van kinderopvang te hebben betaald, nu de Belastingdienst/Toeslagen voordat de opvang plaatsvond aan hem niet heeft meegedeeld dat de kosten van kinderopvang per bank betaald dienden te worden om voor kinderopvangtoeslag in aanmerking te komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/73a359ce4ef38c8f9704fe5631ce27721d6f27aae6cbbf84cc25d8747efcafda | shasum -a 256