Alinea 44 Raad van State 5 februari 2014

Het betoog van [appellant] dat de uien en uienschillen een bijproduct zijn, leidt niet tot een ander oordeel. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de uien en uienschillen geen bijproduct zijn als bedoeld in artikel 1.1, zesde lid, van de Wet milieubeheer. Daartoe wordt overwogen dat [appellant] niet aannemelijk heeft gemaakt dat de uien en uienschillen worden geproduceerd als integraal onderdeel van het productieproces en dat zij onmiddellijk, zonder verdere andere behandeling dan die welke bij de normale productie gangbaar is, kunnen worden gebruikt. Dat de uien en uienschillen als volwaardige vervanging voor duurdere diervoeders worden gebruikt voor het voeren van zijn schapen, zoals [appellant] heeft gesteld, doet daar niet aan af. Dat andere diervoeders, zoals perspulp en bierbostel, naar [appellant] niet gemotiveerd heeft gesteld, wel worden aangemerkt als bijproduct, wat daar ook van zij, kan niet leiden tot een ander oordeel, nu hier uitsluitend de vraag voorligt of de door [appellant] over de weiland verspreide uien en uienschillen afvalstoffen zijn. De verwijzing door [appellant] naar de uitspraak van de Afdeling van 29 augustus 2012 in zaak nr. 201102730/1/A4, leidt evenmin tot een ander oordeel, nu het in die zaak, anders dan in deze zaak, ging om de vraag of de vliegas nadat het was bewerkt en geschikt gemaakt om als grondstof te kunnen worden toegepast in een ander productieproces, het karakter van afvalstof had verloren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44c8d2f04fe994071cf253e76dff231059c24aa1ceb3239368e10eac6b75f5f1 | shasum -a 256