Alinea 27 Raad van State 5 november 2014

3.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (onder meer in de uitspraak van 4 januari 2012 in zaak nr. 201103108/1/H3) wordt, bezien in het licht van artikel 30, tweede lid, van de Huisvestingswet, een zelfstandige woonruimte omgezet in onzelfstandige woonruimte door in de woning kamergewijs woonverblijf te verschaffen. Bepalend is de wijze waarop de woning feitelijk wordt bewoond. De rechtbank heeft derhalve terecht overwogen dat de wijze waarop de woning feitelijk wordt bewoond doorslaggevend is. Onbestreden is de vaststelling door de rechtbank dat [appellant] de woning heeft verhuurd aan zijn studerende zoon, dat deze zoon hier samen met zijn vrienden kamergewijs woont en dat de woning feitelijk onzelfstandig wordt bewoond. Voorts heeft [appellant] in hoger beroep verklaard dat zijn zoon als alleenstaande een eigen huishouden vormt. Derhalve vormt zijn zoon niet tezamen met zijn vrienden een huishouden. Reeds op grond hiervan zijn de bewoners niet aan te merken als een huishouden als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder i, van de Huisvestingsverordening. Gelet hierop heeft de rechtbank met juistheid overwogen dat het college er terecht van is uitgegaan dat de woning is omgezet van zelfstandige in onzelfstandige woonruimte. Ingevolge artikel 30, eerste lid, aanhef en onder c, van de Huisvestingswet, in verbinding gelezen met artikel 24, eerste lid, aanhef en onder c, van de Huisvestingsverordening, is daarvoor een vergunning vereist. Gelet op het ontbreken van een dergelijke vergunning heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat het college zich op het standpunt heeft mogen stellen dat [appellant] voormelde bepalingen heeft overtreden. Het betoog faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a2c2e89046892601c00354530802d83bb958a8f0023303126e5b49e9f736e0d | shasum -a 256