Alinea 49 Raad van State 12 november 2014

2.6. Ter zitting heeft [appellante sub 1] haar beroep toegespitst op het in artikel 9.2 van de Verordening opgenomen verbod op uitbreiding van intensieve veehouderijen in extensiveringsgebied. Zij heeft betoogd dat dit verbod onverbindend is, dan wel in dit geval door de raad niet had moeten worden toegepast. Zij acht het bouwverbod onevenredig en onaanvaardbaar omdat bestaande bedrijven in extensiveringsgebied binnen de kaders van duurzaamheid ruimte dienen te krijgen om door te ontwikkelen. De raad heeft daarom ten onrechte niet in aanmerking genomen dat de door [appellante sub 1] gewenste ontwikkeling een wezenlijke bijdrage levert aan de oplossing van milieuproblemen van intensieve veehouderij. Zij voert hiertoe aan dat zij de bestaande, oude bedrijfsgebouwen op haar perceel wil vervangen en het volledige bouwvlak, dat aanzienlijk groter is dan 1040 m2, wil benutten voor uitbreiding van de veehouderij op zodanige wijze dat de milieubelasting van de veehouderij vermindert. Nu milieuwinst mogelijk is als de oude bedrijfsgebouwen worden vervangen door nieuwe gebouwen, ook al hebben die een grotere omvang, wordt in artikel 9.2 van de Verordening ten onrechte alleen belang gehecht aan de omvang van de bebouwing en had de raad deze bepaling in dit geval niet strikt moeten toepassen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/335e863d111fd0bf7ff0f7a3e81740381f3830799c0ce3b9a96fb3992b254f80 | shasum -a 256