Alinea 35 Raad van State 19 november 2014

Het besluit van 4 april 2009 doet hieraan niet af, omdat de korpschef bij besluit van 16 januari 2012, wegens een door [appellant] ingediende aanvraag om verlenging van het verlof, opnieuw heeft moeten beoordelen of het onder zich hebben van wapens en munitie aan [appellant] kan worden toevertrouwd, waarbij de korpschef de wijze waarop [appellant] in het verleden op problemen in de arbeidssfeer heeft gereageerd in redelijkheid heeft kunnen betrekken. Verder is de rechtbank terecht van de objectiviteit van de korpschef uitgegaan, omdat een objectieve motivering aan de bij de korpschef ontstane indruk ten grondslag ligt. Dat de korpschef zich op onrechtmatig verkregen bewijsmateriaal heeft gebaseerd, heeft [appellant] voorts niet aannemelijk gemaakt. De verwijzing door [appellant] naar zijn rol als klokkenluider doet hieraan evenmin af, omdat, voor zover [appellant] het met de korpschef oneens is, op hem de bewijslast rust met een schriftelijke verklaring van een arts of psychiater aan te tonen dat het voorhanden hebben van wapens en munitie aan hem kan worden toevertrouwd. Gezien deze bewijslast rust in dit kader geen onderzoeksplicht op de korpschef en de staatssecretaris en heeft de rechtbank evenmin ten onrechte nagelaten de psychiater ter zitting als getuige op te roepen of als deskundige te benoemen. Nu [appellant] de overweging van de rechtbank dat hij niet aan deze op hem rustende bewijslast heeft voldaan niet in hoger beroep heeft bestreden, heeft de rechtbank terecht overwogen dat de staatssecretaris het door [appellant] ingestelde administratieve beroep terecht ongegrond heeft verklaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d5417dbd26fb82ec9cd1548b36394745140dd30704d5c3c70076251db60ebc6f | shasum -a 256