Alinea 30 Raad van State 19 november 2014

Gelet hierop en op de beoordelingsvrijheid die het college, anders dan [appellante] betoogt, op grond van artikel 2.10, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo toekomt, heeft de rechtbank met juistheid geoordeeld dat het college de omgevingsvergunning ingevolge die regeling heeft kunnen weigeren, omdat op grond van de aanvraag en de daarbij verstrekte gegevens en bescheiden niet aannemelijk is dat het bouwen, voor zover het de constructieve veiligheid betreft, voldoet aan het Bouwbesluit 2012. De Afdeling neemt daarbij in aanmerking dat het ingevolge artikel 2.8, eerste lid, van de Wabo, gelezen in verbinding met artikel 4.4, eerste lid, van het Bor en artikel 2.2, aanhef en eerste lid, van de Mor aan [appellante] was om gegevens en bescheiden over te leggen die voormelde onduidelijkheid zouden wegnemen. In de enkele stelling van [appellante] dat dit voor haar onmogelijk was, heeft de rechtbank terecht geen grond gezien voor een andere conclusie. Evenmin leidt hetgeen [appellante] heeft aangevoerd over de feitelijke situatie tot een andere conclusie, nu de enkele omstandigheid dat sinds de bouw van de woning niet is gebleken van een te zwaar belaste constructie en dat het gewicht van afgevoerd materiaal niet meer op de palen drukt niet meebrengt dat aannemelijk is dat het bouwen aan de betrokken voorschriften van het Bouwbesluit 2012 voldoet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/08e730868fa138700d9962073fc4a4c1bb2fe270696e1c3973767726576a7bd2 | shasum -a 256