Alinea 29 Raad van State 3 december 2014

5.1. [appellant] betoogt terecht dat een voldoende rechtstreeks verband bestaat tussen het besluit van 18 juni 2012 en de kosten voor het opstellen van het nieuwe bouwplan, alsmede de meerkosten die de uitvoering daarvan met zich brengt ten opzichte van het oorspronkelijke bouwplan. Uit het besluit van 18 juni 2012 blijkt wederom niet of het college heeft onderzocht of op grond van het bestemmingsplan ook zonder verlening van vrijstelling een bouwplan zou kunnen worden gerealiseerd met dezelfde nadelige gevolgen voor het aangrenzende perceel. Na drie herhaalde onrechtmatige weigeringen had [appellant] redelijkerwijs geen andere keus dan het indienen van een nieuw bouwplan en kon onder die omstandigheden niet van hem worden verlangd dat hij zou doorprocederen over het oorspronkelijke bouwplan. Dat het college in 2009 [appellant] heeft medegedeeld dat hij conform het geldende bestemmingsplan diende te bouwen, neemt niet weg dat het college nooit heeft gemotiveerd waarom geen vrijstelling kon worden verleend ten behoeve van het oorspronkelijke bouwplan. Dat [appellant] eerst het oude bouwplan heeft aangepast in de hoop dat hij dat plan kon realiseren, onder meer in verband met de voor hem geringere kosten, kan hem, anders dan het college betoogt, niet worden tegengeworpen. Evenmin kan hem worden tegengeworpen dat hij niet voor een in financieel opzicht gunstigere oplossing heeft gekozen, nu, anders dan het college kennelijk betoogt, de plicht tot schadebeperking niet zo ver gaat dat hij zijn keuze uitsluitend moet laten bepalen door hetgeen het minst nadelig is voor het college.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/256d968af1f57de36dc05618dbe9ccb81554b2bbbf6abd1e59496f75ee694d8d | shasum -a 256