Alinea 38 Raad van State 31 december 2014

7.1. [appellante sub 1] en het college betogen terecht dat de rechtbank ten onrechte het college heeft opgedragen aan [appellante sub 1] een last onder dwangsom op te leggen. Tussen partijen was weliswaar niet meer in geschil dat de panden vóór 1 april 2013 in strijd met het bestemmingsplan permanent werden bewoond, maar daarover bestond wat betreft de periode ná 1 april 2013 onduidelijkheid. Aan haar oordeel dat de panden tot en met 1 april 2013 permanent werden bewoond heeft de rechtbank ten grondslag gelegd dat personen op het adres in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (hierna: de GBA) waren ingeschreven en dat het langstlopende huurcontract op 1 april 2013 afliep. Het college heeft ter zitting toegelicht dat er aanwijzingen waren dat het gebruik van de panden voor permanente bewoning was gestaakt omdat sinds 1 april 2013 in de huurcontracten is opgenomen dat het niet is toegestaan de panden permanent te bewonen. Gelet op deze aanwijzingen, waarop [appellante sub 1] ter zitting van de rechtbank heeft gewezen, had de rechtbank moeten volstaan met de opdracht om een nieuw besluit op bezwaar te nemen en heeft zij het college ten onrechte opgedragen een last onder dwangsom op te leggen. De rechtbank had het college in de gelegenheid moeten stellen te onderzoeken of nog steeds een bevoegdheid bestond om handhavend optreden en zo ja, of er reden was om wegens bijzondere omstandigheden van handhavend optreden af te zien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/028895e2c9cc3f8076ce15b31a9524298a38aee2bf29a6eb7d4b39c45d03aa5f | shasum -a 256