Alinea 54 Raad van State 8 januari 2014

6. [ appellant] betoogt dat de voorzieningenrechter heeft miskend dat de minister zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat er geen bijzondere omstandigheden zijn die aanleiding hadden moeten geven alsnog niet tot intrekking van de verklaring van geen bezwaar over te gaan. De minister had als bijzondere omstandigheid moeten aanmerken het tijdsverloop tussen zijn veroordeling en het veiligheidsonderzoek, het tijdsverloop tussen de veroordeling en de intrekking van de verklaring van geen bezwaar, de omstandigheid dat hij direct aan zijn commandant heeft gemeld dat hij is aangehouden en veroordeeld, hij bij sollicitaties voor diverse functies heeft gemeld dat hij is veroordeeld, de minister reeds lange tijd op de hoogte was van zijn aanhouding, hij zonder voorbehoud is geplaatst op diverse functies en is toegelaten tot negen verschillende opleidingen na zijn veroordeling, de wijze waarop hij die functies heeft vervuld en het op handen zijnde, afwijkende beleid, aldus [appellant]. Verder heeft de minister volgens hem en anders dan de voorzieningenrechter heeft overwogen wel de verwachting gewekt dat hij ondanks zijn veroordeling de verklaring van geen bezwaar niet zou intrekken. Dit volgt uit de omstandigheid dat de minister de verklaring van geen bezwaar niet terstond heeft ingetrokken toen hij bekend werd met zijn vervolging. Ter ondersteuning van zijn betoog verwijst hij naar de uitspraak van de Afdeling van 17 oktober 2012 in zaak nr. 201110050/1/H3 (http://www.raadvanstate.nl/uitspraken/zoeken-in-uitspraken/tekst-uitspraak.html?id=70861).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d9302ce3aa38c70b31681a62c4aeaf03fb91f1b2c94aa35c24fe26d9d56883a0 | shasum -a 256