Alinea 28 Raad van State 21 januari 2015

3. [appellante] betoogt tevergeefs dat de rechtbank niet heeft onderkend dat zij geen gezamenlijke huishouding met haar nichtje [gastouder] voerde. Het is aan [appellante] om aan te tonen dat zij met [gastouder], met wie zij in de BRP op hetzelfde adres stond ingeschreven, geen gezamenlijke huishouding voerde. Met hetgeen zij heeft gesteld, is zij daarin niet geslaagd. Zij heeft in de door haar overgelegde e-mail van 18 april 2014 verklaard dat [gastouder] en zij voor elkaar klaarstonden en elkaar hielpen. In dit verband heeft zij in diezelfde e-mail verklaard dat er gezamenlijk werd gegeten en is door haar gemachtigde ter zitting desgevraagd toegelicht dat zij doorgaans de boodschappen betaalde en voor hen beiden kookte, en dat [gastouder] zorgde voor de opvang van haar kinderen. Deze omstandigheden duiden erop dat zij met [gastouder] een gezamenlijke huishouding voerde. Dat [gastouder] - naar is gesteld - bij [appellante] is komen wonen omdat [gastouder] ruzie met haar moeder zou hebben gehad en de woning van haar moeder diende te verlaten, is hierbij niet van belang. Nu [gastouder] in de BRP op hetzelfde adres als [appellante] stond ingeschreven en moet worden aangenomen dat zij een gezamenlijke huishouding voerden, heeft de Belastingdienst/Toeslagen [gastouder] terecht als toeslagpartner aangemerkt. Dientengevolge heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat de Belastingdienst/Toeslagen terecht tot de slotsom is gekomen dat [gastouder] om die reden geen gastouder in de zin van artikel 1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wko kon zijn en [appellante] over de periode 1 januari tot en met 20 december 2009 geen recht had op kinderopvangtoeslag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7ee685ea6a51244aa12bf3cd35c428be84079639890af5e773cc5146f04b300e | shasum -a 256