Alinea 23 Raad van State 29 april 2015

4. [appellant] betoogt dat de rechtbank zijn beroep ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Hij voert daartoe aan dat wanneer, zoals hier aan de orde, een beroep op de verkeersveiligheid wordt gedaan, van een niet-ontvankelijkverklaring geen sprake kan zijn. Verder stelt hij dat de rechtbank ten onrechte tot het oordeel is gekomen dat de omstandigheden dat hij al 35 jaar gebruikmaakt van het bedoelde weggedeelte en dat hij zich zorgen maakt over de gevolgen van het verkeersbesluit voor de verkeersveiligheid, onvoldoende grond zijn om hem belanghebbend te laten zijn bij het verkeersbesluit. Ook heeft de rechtbank volgens [appellant] miskend dat hij weliswaar op geruime afstand woont van het weggedeelte waarop het verkeersbesluit betrekking heeft, maar dat hij wel regelmatig bepaalde locaties, waaronder een herberg, bezoekt die zich binnen dat gedeelte bevinden. Verder stelt hij dat zijn woning 45 m van de Zutphensestraatweg is gelegen, en dat hij in zijn directe leefomgeving wel degelijk effecten zal ondervinden van het verkeersbesluit, aangezien (brom)fietsers vanuit de richting Leuvenheim in het verleden ten noorden van de Burgemeester de Bruinstraat uitkwamen, en nu rechtstreeks op de Zutphensestraatweg worden geleid en daarbij de kruising Zutphensestraatweg-Spoorstraat passeren. Tot slot voert [appellant] aan dat de zienswijzen die hij heeft ingediend in het kader van de reconstructie van de Kanaalzone te Dieren, ontvankelijk zijn geacht. Aangezien de locatie die daar aan de orde is, ook het gebied bestrijkt waarop het verkeersbesluit betrekking heeft, had de rechtbank zijn beroep tegen het verkeersbesluit ontvankelijk dienen te verklaren, aldus [appellant].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/75475476dd9ddd5016c1b7b6c9ada4a9fb212d20fb0dc00994d6315f20f25a33 | shasum -a 256