Alinea 30 Raad van State 24 april 2015

3. In de enige grief klaagt de staatssecretaris onder meer dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij, ondanks het bestaan van een algemeen rechtsvermoeden dat in Servië geen vluchtelingrechtelijke vervolging of andere risico's genoemd in artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b en c, van de Vw 2000 dreigen, een inhoudelijke beoordeling dient te maken of Servië zijn verdragsverplichtingen jegens de vreemdelingen nakomt. Daartoe betoogt hij dat zijn standpunt dat, nu Servië partij is bij het Vluchtelingenverdrag en het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en bovendien kandidaat-lidstaat van de Europese Unie is, op grond van het algemeen rechtsvermoeden ervan mag worden uitgegaan dat Servië de in die verdragen vastgelegde normen nakomt, geen nadere motivering behoeft. De staatssecretaris stelt zich op het standpunt dat de vreemdelingen geen individuele feiten en omstandigheden hebben aangevoerd op grond waarvan het rechtsvermoeden, dat geen rechtsgrond voor verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd bestaat, niet op hen van toepassing zou zijn. Daartoe voert de staatssecretaris aan dat de vreemdelingen niet aannemelijk hebben gemaakt dat sprake is van systematische, specifiek op Roma betrekking hebbende mensenrechtenschendingen van de zijde van de Servische autoriteiten en evenmin dat zij geen bescherming van de Servische autoriteiten zouden kunnen verkrijgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/43cdada0f353e575fc4819aad814c1bdc23290a42ce3e338c5c895ed1684900f | shasum -a 256