Alinea 46 Raad van State 20 mei 2015

De burgemeester heeft aan de besluitvorming ten grondslag gelegd het belang van de bescherming van de gezondheid en het belang om wanordelijkheden te voorkomen. De Afdeling volgt [appellant] niet in zijn betoog dat het belang van de bescherming van de gezondheid slechts ziet op de gezondheid van anderen dan de betogers. In de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 9 van de Gw (Kamerstukken II 1975/76, 13 872, nr. 3, blz. 39) is het bestrijden van een epidemie slechts als voorbeeld genoemd. Hieruit kan niet de conclusie worden getrokken dat het belang van de bescherming van de gezondheid alleen ziet op de gezondheid van anderen dan de betogers zelf. De burgemeester mocht zich evenwel niet op het standpunt stellen dat het belang van de bescherming van de gezondheid een verbod van de betoging noodzakelijk maakt. De burgemeester mocht, anders dan [appellant] betoogt, ervaringen die zijn opgedaan bij andere betogingen bij zijn besluitvorming betrekken. Dat bij een eerdere betoging van "Wij blijven hier Den Haag" in strijd met de voorschriften van de brandweer in de tenten open vuur en met brandstof gestookte apparaten werden gebruikt en de GGD heeft geconstateerd dat de hygiëne en voedselveiligheid niet afdoende werden gewaarborgd, betekent echter niet dat het ter voorkoming van die gevaren noodzakelijk is om het kampement geheel te verbieden. Dit geldt evenzeer voor het belang wanordelijkheden te voorkomen. De burgemeester heeft niet deugdelijk gemotiveerd dat een dergelijk verbod noodzakelijk is, omdat de door hem genoemde eerdere kampementen tot wanordelijkheden zouden hebben geleid. Hiertoe wordt van belang geacht dat aan die eerdere betogingen geen beperkingen waren gesteld waarmee de gestelde wanordelijkheden mogelijk waren voorkomen. Derhalve staat niet vast dat de voorgenomen betoging van de Buitenkerk in de vorm van een tentenkamp, ondanks het stellen van redelijke beperkingen - bijvoorbeeld met betrekking tot de maximale tijdsduur en de te gebruiken middelen - tot wanordelijkheden zou leiden. De burgemeester mocht zich niet op het standpunt stellen dat de aan de besluitvorming ten grondslag gelegde belangen een ongeclausuleerd verbod vorderden, omdat niet is gebleken dat de burgemeester niet met lichtere maatregelen had kunnen volstaan. Gelet op het voorgaande is het besluit van 27 juni 2013 genomen in strijd met artikel 5, tweede lid, aanhef en onder c, van de Wom.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e90d1542763a0390424b127d53c6c8562188a6a43cbd8cea9922c320de75406 | shasum -a 256