Alinea 45 Raad van State 17 juni 2015

4. [appellante] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de herziening zorgtoeslag en kindgebonden budget over 2012 en 2013 door de Belastingdienst/Toeslagen in strijd is met, zo begrijpt de Afdeling het betoog, het non-discriminatiebeginsel van artikel 14 van het EVRM, gelezen in samenhang met het in artikel 8 van het EVRM besloten liggende recht op respect voor het familie- en gezinsleven. Zij beroept zich daarbij op de uitspraak van de Afdeling van 22 oktober 2014 in zaak nr. 201311252/1/A2, waarin de Afdeling heeft geoordeeld dat zich dusdanig bijzondere omstandigheden voordeden, dat deze noopten tot het buiten toepassing laten van het koppelingsbeginsel. Volgens [appellante] doen zich in haar geval ook bijzondere omstandigheden in vorenbedoelde zin voor. Zij voert daartoe aan dat zij financiële problemen heeft waardoor zij stress en relatieproblemen met [partner] ervaart. Doordat zij een van de twee kamers van haar woning verhuurt om aan geld te komen, woont zij met haar gezin in één kamer. Deze omstandigheden hebben een pedagogisch problematische situatie in het leven geroepen, die erin heeft geresulteerd dat de kinderen van [appellante] onder toezicht zijn gesteld. Dit alles leidt volgens haar tot de conclusie dat zich een bijzonder geval voordoet op grond waarvan het koppelingsbeginsel niet onverkort kan worden toegepast. Verder stelt [appellante] dat zij inmiddels rechtmatig in Nederland verblijft, zodat de herziening van haar voorschotten zorgtoeslag en kindgebonden budget naar nihil geen redelijk doel dient.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b2c5018f781020fa345d94720a31fad33b2241bb04ffae02cf7f9faf16c405e7 | shasum -a 256