Alinea 45 Raad van State 16 juni 2015

7.1. In het eerste deel van zijn grieven klaagt de staatssecretaris terecht dat de rechtbank ten onrechte van belang heeft geacht dat de persoonlijke deelname van de vreemdeling aan martelingen en dus gedragingen in verband waarmee artikel 1 (F), aanhef en onder a, van het Vluchtelingenverdrag van toepassing is, niet vaststaat. Artikel 1 (F), aanhef en onder a, van het Vluchtelingenverdrag, heeft immers juist ook tot doel een vreemdeling van de vluchtelingenstatus uit te sluiten, indien de tegengeworpen misdrijven hoogstwaarschijnlijk niet, of niet op dezelfde wijze, zouden hebben plaatsgevonden als niemand de rol van de desbetreffende vreemdeling had vervuld (zie de uitspraak van 2 december 2014 in zaak nr. 201404725/1/V1 en in die zin ook het arrest van het Hof van Justitie (hierna: het Hof) van 26 februari 2015, C-472/13, Shepherd, punt 36 tot en met 38, ECLI:EU:C:2015:117). Voor het door de rechtbank gemaakte voorbehoud in de mate waarin, volgens haar, een vreemdeling daadwerkelijk meegedaan heeft aan het plegen van deze ernstige misdrijven, is derhalve ook in zaken als deze geen plaats; slechts het toepasselijk zijn van artikel 1 (F), aanhef en onder a, van het Vluchtelingenverdrag en de vraag of dit een gegeven is, is relevant. In die toepasselijkheid ligt reeds besloten dat een vreemdeling persoonlijk verantwoordelijk wordt gehouden voor het plegen van de ernstige misdrijven waarop die bepaling betrekking heeft.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea8f3347b0911665ac38eebfddcae8e37db1bf4f9dccbffea619b668bd9a46b4 | shasum -a 256