Alinea 34 Raad van State 1 juli 2015

In dat verband overweegt de Afdeling als volgt. De aanvraag om vergoeding van geleden schade van [appellante] dateert reeds uit 2005. Sindsdien zijn verschillende procedures gevoerd over de hoogte van de tegemoetkoming, die uiteindelijk tot een eind zijn gekomen met de uitspraak van de Afdeling van 31 juli 2013. In deze procedure was de wijze van berekenen van de wettelijke rente ter grootte van € 36.656,57 niet in geschil. Eerst toen in een andere procedure door de gemachtigde van [appellante] werd verzocht om vergoeding van de handelsrente en daarbij werd verwezen naar het besluit van 30 maart 2012, heeft het Faunafonds de fout ontdekt en vervolgens aanleiding gezien dat besluit te herzien. Hoewel het besluit van 30 maart 2012 derhalve onderwerp van geschil is geweest in beroep en hoger beroep en het verschil tussen de twee bedragen aan wettelijke rente aanzienlijk is, heeft het Faunafonds eerst bijna twee jaar na de beslissing van 30 maart 2012 geconstateerd dat hierin een te hoog bedrag aan wettelijke rente is opgenomen. Voorts wordt door het Faunafonds niet betwist dat [appellante] in de veronderstelling was dat het juiste tarief is gehanteerd. Onder die omstandigheden mocht het Faunafonds niet aan [appellante] tegenwerpen dat het haar duidelijk moest zijn dat in het besluit van 30 maart 2012 is uitgegaan van een te hoog bedrag aan wettelijke rente. Gelet op het voorgaande mocht het Faunafonds bij afweging van de bij het besluit betrokken belangen in dit geval niet terugkomen van het besluit van 30 maart 2012. De rechtbank heeft dit niet onderkend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fc1fadfcbe43dbc02100c18f91e26feb27bce900b6a586af22b5322948657878 | shasum -a 256